Een veilige haven voor totale, ongeconditioneerde en compromisloze dominantie en overgave. Een plaats om jezelf te kunnen zijn
"I arise today - Through the strength of heaven - Light of sun - Radiance of moon - Splendour of fire - Speed of lightning - Swiftness of wind - Depth of sea - Stability of Earth - Firmness of rock"
("The Deer's Cry" - Keltische zelfbewustzijns formule)
Deze woorden zijn duizenden jaren oud. Het is geen gedicht. Het is een stellingname. Wat die uitdrukt is dat niets los van elkaar kan worden gezien. Dat alles verbonden is met de kosmos. En omdat alles verbonden is met de kosmos is alles met alles verbonden. Daarom bestaat er geen toeval. En daarom heeft ook alles consequenties.
Onze wereld is een mini-kosmos. Een deel van de planeet. Een deel van de kosmos. Maar wel ons deel.
Je relatie is het "huis" waarin je verblijft: je privacy, je bescherming, de plaats waar je jezelf kunt zijn en waar je veilig bent. Onze relatie is zo'n veilige plek. Voor onszelf, maar ook voor anderen die, kortere of langere tijd, op verschillende manieren met ons meereizen. Een realiteit die we zelf hebben gemaakt, uitbouwen en verdedigen.
Foto: Open lucht performance van Hans en Selena tijdens Bondage Garden
Wij proberen onze eigen wereld te scheppen. Die eerst en vooral de onze is. We hebben geen behoefte de rest van de planeet te koloniseren. Maar iedereen met serieuze belangstelling is welkom.
In onze wereld horen geen vooropgezette conventies thuis. Emoties zijn er noch goed, noch slecht. Ze zijn er slechts. En ze zijn belangrijk. Er is ook lang niet altijd een noodzaak om emoties te begrijpen of te verklaren. Er is een noodzaak om ze te voelen. En ze tot je eigen emoties te maken.
"Algemene concepten" bestaan in onze wereld niet als een vaststaand feit. Tijd is soms een relatief begrip en vaak zelfs irrelevant. Dat kan ook voor temperatuur gelden. Of de "behoefte" aan slaap of eten. Wanneer je conventies achter je kunt laten, is er ruimte voor nieuwe impulsen.
Onze wereld wordt fel verdedigd en beschermd, omdat ze niet zou kunnen overleven in wat anderen "de echte wereld" noemen. Voor ons bestaan er geen "echte werelden". Er zijn slechts verschillende werelden, verschillende realiteiten. Maar die van ons is de onze. En trouwens, wat is precies "de echte wereld"? Tientallen culturen hebben eeuwenlang overleefd vanuit de gedachte dat de spirituele wereld de werkelijke realiteit is en het dagelijks leven slechts een perceptie van de werkelijkheid. Dat is wat Inca's en Aztheken deden en Indianen, Innuit en een flinke handvol Afrikaanse en Caraibische stammen nog steeds doen.
Voor ons is onze wereld een veilige haven. Een plaats waar we onszelf kunnen zijn. Iedereen is welkom die te delen en te onderzoeken, maar niet om erover te oordelen. Doe je dat laatste, dan kon je weleens tegen zwaar bewapende soldaten aanlopen.
"Bewustzijn"
Wij zien macht - (BD)SM zo je wilt - als een spiritueel concept. Macht is voor ons geen uitwisselingsartikel. Het is juist de centrale spil, waaromheen de relatie draait. Macht kent vele uitingsvormen. De drie die wij centraal stellen zijn "zelfontwikkeling", "onderwerping" en "lijden".
"De Persona is een gecompliceerd complex (een samengestelde voorstelling) of systeem om het individuele bewuste met de gemeenschap te verbinden, het is een masker (de letterlijke betekenis van het Griekse 'persona') dat indruk op anderen moet maken en waarachter men zijn ware aard kan verbergen, dat wat men het privé-leven noemt." (C.G. Jung)
Zelfontwikkeling betekent: zelf keuzes maken en vooral: kiezen voor jezelf. Voor wat je ten diepste beweegt. Ongeacht de consequenties. Echt, maar dan ook echt, gaan voor wie en wat je zelf bent, kunt of wilt zijn.
Onderwerping vergt een inspanning van beide kanten. Onderwerping vergt een zekere mate van dwang. Onderwerping vergt verzet, of het overwinnen van barrières. Twee kanten van dezelfde medaille. Een voetbalwedstrijd is niet leuk als de spelers van één team langs de zijlijn gaan staan om de tegenstander beleefd buigend de doelpunten te laten scoren. Nee, die wedstrijd wordt pas leuk, wanneer er ondanks felle tegenstand en knappe verdediging toch gescoord en gewonnen wordt. Dat is precies het verschil tussen overgave en onderwerping.
Lijden vergt durf. Durf om te geven en durf om te vragen. Iets in de schoot geworpen krijgen is leuk. Datzelfde verkijgen door er heel veel voor te moeten doen (of laten) geeft veel meer voldoening.
"Onderwerping" en "lijden" zijn uitvergrotingen van alledaagse concepten. Uitvergrotingen met consequenties. Dat staat geen spel toe. Autoracen op de elektrische racebaan of als computer spelletje is niet hetzelfde als een auto in het dagelijks verkeer besturen. Wij besturen onze "machtsauto" in het dagelijks verkeer. En als we daarbij tegen een lantarenpaal oprijden is er dus ook sprake van een echte deuk. Voor ons is macht niet vrijblijvend.
De relatie, zoals wij die vorm geven, maakt het leven uniek. Niet alleen door de relatievorm zelf, maar vooral door de momenten, waarop wij onze inzichten en gevoelens met die van anderen kunnen delen. Dat gebeurt zeker niet dagelijks, maar wanneer het gebeurt, zijn het vaak heel bijzondere momenten.
Verschillende mensen reizen kortere of langere tijd met ons mee. Soms zijn het stellen, soms mannen, soms vrouwen en die stukjes van de reis zijn heel uniek. Ze brengen doorgaans voor alle betrokkenen (onszelf incluis) nieuwe inzichten en ervaringen, die voor die tijd niet bestonden of soms - om een veelheid van redenen - niet mogelijk waren.
Soms komen ze voor een goed gesprek, soms voor een week, soms blijven ze enkele maanden en weer anderen maken korter of langer deel uit van de kleine leefgemeenschap. Alles is mogelijk.
Een relatie zoals de onze kent veel invloeden. Invloeden vanuit de wereld van Shibari, vanuit Boeddhisme en Hindoeisme en vanuit de Keltische wereld, om er maar een paar te noemen.
Goede, dierbare vrienden, brengen hun kennis van magie mee, titels van nog onbekende boeken, of - niet onbelangrijk - hun gevoel voor humor. Of gewoon een goed stuk everzwijnpate en een goede fles wijn. En vooral ... zichzelf.
De mogelijkheid om te kunnen delen is voor ons essentieel.
Daarom is onze relatie ook niet een statisch, gefixeerd gegeven.
Er is ruimte voor meer, voor nieuwe impulsen en ook voor anderen, tijdelijk of in meer permanente zin.

