Er is een eeuwenoud Keltisch begrip, dat de TPE relatie misschien wel het beste omschrijft
"Anam cara" is een eeuwenoude Keltische term. Het betekent "zielevriend" - degene, aan wie je je ziel toevertrouwd. "Anam cara" is degene aan wie je alles opbiecht, ook je diepste zieleroerselen en twijfels. Het is tegelijkertijd je allerbeste vriend of vriendin, je leraar, je spirituele gids en je reisgenoot.
Voor "reisgenoot" kun je in moderne termen "levenspartner" invullen.
Met "Anam cara" deel je je "zelf", je geest en je ziel. De band met de "Anam cara" overstijgt alle conventies, moraliteiten en categoriëen. Het is een zieleband voor altijd. Je energie gaat immers langer mee dan je lichaam.
Zo wij al zouden vinden dat er zoiets als "titels" bestaat, dan is in onze relatie de positie van de dominante partner die van "Anam cara". Op zijn minst is dat waarschijnlijk de beste omschrijving.
"Anam cara" is degene, aan wie je toebehoort. Met huid en haar. Met hart en ziel. De ziel zit niet in een kooitje en is ook niet gebonden aan tijd. De "kunst van het eigendom van iemand zijn" aldus de Kelten, ontwaakt en verzorgt de diepste en meest speciale band.
In onze wereld horen geen vooropgezette conventies thuis en zijn emoties noch goed, noch slecht; ze zijn er slechts. En ze zijn belangrijk. Er is ook lang niet altijd een noodzaak om emoties te begrijpen of te verklaren. Er is een noodzaak om ze te voelen. En ze tot je eigen emoties te maken.
Overigens waren de Kelten niet de enige, die een dergelijke vorm kenden. De Boeddhistische traditie kent de "Kalyana-mitra" (de edele vriend), een concept dat zich heel goed met de Keltische "Aman cara" laat vergelijken. De vriend die er is, bij wie je hoort, die je accepteert zoals je bent, maar je ook vormt. Vormt zonder te oordelen.
Thom Gunn is waarschijnlijk de dichter, die erin is geslaagd het kortste indringende gedicht (zie hierboven) te schrijven. In elk geval het korste gedicht over een relatie.
Tijd is een relatief concept. Kelten, Azteken en vele andere oude culturen meenden, dat de spirituele wereld de echte wereld is en ons menselijk bestaan - onze menselijke realiteit - slechts een virtuele.
Of dat zo is, zullen wij mensen nooit weten. Om dat te weten moeten met namelijk van de ene naar de andere wereld verplaatsen en bestaat er dus plotseling een andere realiteit.
Feit is dat de natuurkunde ons leert dat uiteindelijk alles energie is en energie oneindig is en slechts van vorm verandert.
Verandering is dus kennelijk een essentieel begrip, misschien wel belangrijker dan "zijn".
Een "Anam cara" kan niet zijn als er niet iemand is die hem als zodanig beschouwd. Evenmin is die band noodzakelijkerwijze exclusief en beperkt tot twee mensen.
Het concept van de "Anam cara" is dat van een cirkel. Een cirkel bestaand uit meer dan een.

